Witamina B1, znana też pod nazwą tiamina bierze udział w licznych procesach w organizmie. Jest zaliczana do jednych z najważniejszych witamin, które muszą być dostarczane z pożywieniem.

Znajduje się ona w takich produktach, jak: drożdże piwne, pieczywo pełnoziarniste, wątróbka, fasola, soja, groch, mięso, mąka owsiana, ziarna słonecznika.

Prawidłowa funkcja układu nerwowego

Tiamina kieruje przekazywanie impulsów nerwowych w naszym mózgu. Bierze udział w przekazywaniu sygnałów w synapsach. Jej zbyt niski poziom powoduje zaburzenie tego procesu.

Często zdarza się to szczególnie po wypiciu większej ilości alkoholu. Wtedy zazwyczaj poziom tej witaminy gwałtownie spada. Po alkoholu często tracimy równowagę i nie pamiętamy wszystkich momentów, ponieważ nie ma wystarczającej ilości tiaminy do przekazywania impulsów nerwowych.

Metabolizm węglowodanów

Im więcej węglowodanów w naszej diecie, tym więcej potrzebujemy witaminy B1. Jest to spowodowane tym, że bierze ona udział w przemianie materii węglowodanów. Jeśli nie dostarczamy odpowiedniej ilości tiaminy pozyskiwana jest ona z rezerw w mózgu.

Pozytywny wpływ na pacjentów z chorobą Parkinsona

Badania wykazują, że podawanie witaminy tej domięśniowo dwa razy w tygodniu znacznie poprawia funkcje motoryczne u chorych.

Korzystne działanie na układ sercowo-naczyniowy

Wiele pojedynczych badań wykazuje, że spożywanie odpowiedniej ilości tiaminy wpływa na pracę serca, zwłaszcza na zwiększenie efektywności wyrzutowej lewej komory serca.

Jak rozpoznać niedobór tej witaminy?

Objawy, które są charakterystyczne dla niedoboru pojawiają się po około 3 tygodniach. Są to: zmęczenie, osłabienie, utrata apetytu, osłabienie mięśni, a także zmniejszona umiejętność poruszania się występująca w kończynach górnych i dolnych.

Jej znaczny niedobór prowadzi do powstawania choroby beri-beri.

Ile potrzebujemy tiaminy?

Wartości norm zalecanego dziennego spożycia witaminy B1 mieszczą się w zakresie 0,5-2,2 mg/dobę w zależności od płci, wieku, masy ciała i stanu fizjologicznego.